Met gemengde gevoelens kijk ik terug op de Tour de France. De spanning en de sensatie die ik had verwacht, zijn er niet uitgekomen. Eigenlijk was het een laffe Ronde. Slechts twee ritten hebben mij echt kunnen bekoren. Dat waren ook de enige twee echte bergritten in deze Tour. Op weg naar Bourg Saint Maurice werd er voor het eerst gericht aangevallen en zag je Lance Armstrong in eerste instantie knakken, maar daarna ook weer terugkomen. De rit eindigde eigenlijk in mineur omdat er nauwelijks verschillen werden gemaakt.

De rit naar Le Grand Bornand was wel van hoog niveau. Dit was een echte bergrit zoals er vroeger drie à vier in het Tourparcours werden opgenomen. Hier zagen we hoe de Schleck-brothers serieus in de aanval gingen en het podium opreden. Dat we op de voorlaatste dag op de Mont Ventoux, wat de apotheose had moeten zijn, minder strijd kregen dan verwacht, vond ik wel typerend voor deze Tour.

Hoe komt dat? Er waren gewoon te weinig renners die de kwaliteit hadden om het tegen het Astana-blok op te nemen. Alleen de Schlecks hadden die klasse, maar dan nog kon Contador gemakkelijk antwoorden en op de Ventoux counterde Armstrong de Luxemburgse broers. De overmacht van Astana zorgde dat er niet al te veel spanning was.

Dat doet niet af aan de fantastische prestatie van Contador. Zonder twijfel is hij de beste ronderenner van het peloton. Als je vier grote rondes op rij kunt winnen, dan steek je gewoon met kop en schouders boven de rest uit. Op die manier heeft hij ook gedomineerd in deze Tour. Al in de tijdrit in Monaco toonde hij aan de beste te zijn. Later in de Tour heeft hij dat op alle fronten bevestigd. Als pure klimmer was hij immers ook nog eens in de tijdritten ongenaakbaar, waardoor er geen enkele kans voor de concurrentie was om tijd op hem terug te pakken. De kleine (Andy) Schleck kwam nog het dichtst in de buurt, maar hij komt voorlopig met zijn 24 jaar nog klasse tekort om de strijd echt aan te gaan.

De enige strijd die deze Tour in het eerste deel interessant maakte, was het onderlinge duel tussen Contador en Armstrong om het kopmanschap binnen Astana. Armstrong heeft me niet verbaasd, maar ik heb wel heel veel respect voor zijn comeback. Het is fantastisch dat hij op bijna 38-jarige leeftijd opnieuw op het podium staat. Al moet ik daarbij wel aantekenen dat hij dat ook voor een groot deel aan zijn ploeg te danken heeft. Als hij niet bij Astana had gezeten, was er anders gereageerd op zijn aanwezigheid in de eerste waaier naar La Grande Motte en dan had hij niet zo veel tijdwinst geboekt in de ploegentijdrit. De seconden die hij in die ritten heeft gepakt, hebben hem uiteindelijk op het podium gebracht. Al wil ik wel zeggen dat wanneer ik de zekerheid zou krijgen dat ik tot 90 procent van het niveau van Armstrong zou komen, ik direct ook voor een rentree zou tekenen.

Naast de overmacht van Contador en zijn Astana-formatie was er ook nog het fenomeen Mark Cavendish. Deze pas 24-jarige Brit is eveneens niet te kloppen in de massasprints. Zesmaal toonde hij zich de snelste wat een record in de geschiedenis van de Tour is. Natuurlijk heeft ook dat een deel van de spanning weggehaald, want wanneer er vier man zij aan zij sprinten en de ritzege met een ultieme jump beslist wordt, zijn de massasprints ook een stuk spannender.

Mocht deze Tour door sommigen als saai worden betiteld, dan komt dat dus door de overheersing van Contador en Cavendish. Twee jonge renners die gewoon ver boven de rest uitsteken. Twee jonge renners die de komende jaren pas in de kracht van hun leven zitten. Dus de komende jaren zullen zij ook nog wel op de troon zitten. Als oud-wielrenner kan ik zeker genieten van hun prestaties. Als wielerliefhebber had ik echter graag wat meer strijd gezien. Die strijd moeten de komende jaren jonge renners als Andy Schleck, Nibali, Kreuziger en ook Gesink aangaan. En dan houd ik er ook nog rekening mee dat Armstrong precies weet wat hij kan. Als hij nu zegt dat hij volgend jaar sterker dan nu voor de dag zal komen, dan kun je er bijna zeker van zijn dat The Boss opnieuw mee gaat doen voor het podium.

(Bron: telegraaf)