spacer
spacer
 
Cadel Evans ergert zich aan 'peuters' in het peloton
zondag 12 juli 2009

Alle hens aan dek zaterdag op de Port d'Envalira. Cadel Evans - gekend als suiveur pur sang - demarreerde zowaar op 157 kilometer van de streep. 'Zeg nu nog eens dat ik niet kan aanvallen.'

'Zijn er nog meer van die ambetante vragen?' Marc Sergeant, manager bij Silence-Lotto, kreeg het danig op de heupen toen hem steeds weer gevraagd werd naar de zin of onzin van de coup van Cadel. 'Dan valt hij eens aan, en dan is het weer niet goed. Maar wat moeten we dan doen? Altijd maar wachten en Astana de koers laten bepalen? Neen, toch? We moeten verrassen. Deze actie bracht uiteindelijk geen seconden op, maar ik hoop dat ze wel inspiratie geeft. Aan Cadel zelf, en aan de rest van de favorieten.'

Bovendien was dit voor Evans zelf een antwoord op de kritiek. De voorbije jaren was hij de 'suiveur'. De man die zich als geen ander kon vastzuigen aan een achterwiel, maar als de dood leek voor eigen initiatief. 'Altijd maar moet ik horen: Hey Cadel, waarom val je niet aan? Of ga je niet eens mee in een ontsnapping? Gemakkelijk gezegd, hoor. Denk je nu echt dat er iemand in de Tour mij zomaar zou laten wegrijden in een lange vlucht? En als ik dan tóch eens meezit, zoals nu, beginnen ze nog te mekkeren. Dan gedragen er een paar zich als peuters van 3 jaar. Nee, nee Cadel! We willen je niet niet! Laat je terugzakken, ze komen achter ons aan! Ach ja, dat is zo'n typische coureurstactiek. Uiteindelijk heb ik het dan maar gedaan.'

Energie verloren

Evans was voor de start in Andorra La Vella trouwens niet van plan om al zo vroeg zijn duivels te ontbinden. 'Neen, dit was niet voorzien. Er deed zich gewoon een kans voor. Ik zat vooraan in de groep, en achter mij zag ik niet al te veel Astana's. Tja, waarom niet? , dacht ik. Ik had toch niet zoveel te verliezen. Nu ja, energie misschien wel. (grinnikt) Veel energie. Op die laatste col zat ik niet al te fris meer. Hopelijk moet ik dat morgen (vandaag, red.) niet betalen.'

Want dan staat er een gelijkaardige Pyreneeënrit op het programma. Twee cols - de Aspin en de Tourmalet - relatief vroeg in de etappe, daarna een afzink van 70 kilometer naar de finish. 'Ik begrijp die ritten eigenlijk niet', zegt Marc Sergeant. 'Misschien richten ze op lange termijn schade aan, maar concreet is het heel moeilijk om hier iets te forceren.' Vooral omdat het sterke Astana zulke etappes perfect kan controleren door een strak tempo te rijden en eventuele vluchters in de afdaling terug te nemen.

De enige mogelijkheid voor Evans en co., lijkt hopen op een uitbarsting in de rommelende Astana-vulkaan. Al heeft de Australiër daar zelf weinig goede hoop op: 'Problemen? Die zie ik voorlopig niet in die ploeg.'

(Bron: Het Nieuwsblad)
 

Advertenties