Alle hens aan dek zaterdag op
de Port d'Envalira. Cadel Evans - gekend als suiveur pur sang -
demarreerde zowaar op 157 kilometer van de streep. 'Zeg nu nog eens dat
ik niet kan aanvallen.'
'Zijn er nog meer van die ambetante vragen?'
Marc Sergeant, manager bij Silence-Lotto, kreeg het danig op de heupen
toen hem steeds weer gevraagd werd naar de zin of onzin van de coup van Cadel.
'Dan valt hij eens aan, en dan is het weer niet goed. Maar wat moeten
we dan doen? Altijd maar wachten en Astana de koers laten bepalen?
Neen, toch? We moeten verrassen. Deze actie bracht uiteindelijk geen
seconden op, maar ik hoop dat ze wel inspiratie geeft. Aan Cadel zelf,
en aan de rest van de favorieten.'
Bovendien was
dit voor Evans zelf een antwoord op de kritiek. De voorbije jaren was
hij de 'suiveur'. De man die zich als geen ander kon vastzuigen aan een
achterwiel, maar als de dood leek voor eigen initiatief. 'Altijd maar
moet ik horen: Hey Cadel, waarom val je niet aan? Of ga je niet eens mee in een ontsnapping?
Gemakkelijk gezegd, hoor. Denk je nu echt dat er iemand in de Tour mij
zomaar zou laten wegrijden in een lange vlucht? En als ik dan tóch eens
meezit, zoals nu, beginnen ze nog te mekkeren. Dan gedragen er een paar
zich als peuters van 3 jaar. Nee, nee Cadel! We willen je niet niet! Laat je terugzakken, ze komen achter ons aan! Ach ja, dat is zo'n typische coureurstactiek. Uiteindelijk heb ik het dan maar gedaan.'
Energie verloren
Evans was voor de start in Andorra La Vella trouwens niet van plan om
al zo vroeg zijn duivels te ontbinden. 'Neen, dit was niet voorzien. Er
deed zich gewoon een kans voor. Ik zat vooraan in de groep, en achter
mij zag ik niet al te veel Astana's. Tja, waarom niet? , dacht ik. Ik had toch niet zoveel te verliezen. Nu ja, energie misschien wel. (grinnikt) Veel energie. Op die laatste col zat ik niet al te fris meer. Hopelijk moet ik dat morgen (vandaag, red.) niet betalen.'
Want dan staat er een gelijkaardige Pyreneeënrit op het programma. Twee
cols - de Aspin en de Tourmalet - relatief vroeg in de etappe, daarna
een afzink van 70 kilometer naar de finish. 'Ik begrijp die ritten
eigenlijk niet', zegt Marc Sergeant. 'Misschien richten ze op lange
termijn schade aan, maar concreet is het heel moeilijk om hier iets te
forceren.' Vooral omdat het sterke Astana zulke etappes perfect kan
controleren door een strak tempo te rijden en eventuele vluchters in de
afdaling terug te nemen.
De enige mogelijkheid
voor Evans en co., lijkt hopen op een uitbarsting in de rommelende
Astana-vulkaan. Al heeft de Australiër daar zelf weinig goede hoop op:
'Problemen? Die zie ik voorlopig niet in die ploeg.'
(Bron: Het Nieuwsblad)
|